ای دل تنها چیه؟

چشم انتظاری؟!!

باز یه لحظه یه دم آروم نداری

مثل زمستون تو حسرت بهاری

باز عشقت خیمه زد رو خونم

باز یادت آتیش زد به آشیونم

باز بی تو باید تنها بمونم

درون کوچه قلبم چه غمگینانه می پیچد

صدای تو که می گفتی به جز تو دل نمی بندم

فریب وعده هایت را ندانستم

ولی اکنون به یاد گریه می خندم

برو دیگر که دل از غم رها کردم

خداحافظ ، خداحافظ که دیگر بر نمی گردم

تو بودی آسمان من غمت همسایه قلبم

ولی خورشید چشم تو به بام دیگری سر زد

قسم بر سوز پنهانم تو را دیگر نمی خواهم

که از باغ دو چشم تو پرستوی دلم پر زد

درون ، غمگین غروب سرد

تو از شهرم سفر کردی

نگاهم در افق ها مرد

و من افسوس می خوردم

شیار گونه هایم را گل اشکم نوازش کرد

و من از تو جدا ماندم

ولی ای کاش می مردم

برو دیگر که دل از غم رها کردم

خداحافظ ، خداحافظ که دیگر بر نمی گردم

آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم

از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که این گونه غریبیم

شاید که خدا خواست که دل تنگ بمیریم

چی شده اون همه احساس

این و هرگز نمی دونم

دیگه بستمه شکستن

نمی خوام عاشق بمونم

از ين نا مهربوني ها

دارم از غصه مي ميرم

رفيق روز تنهاييم

يه روز دستات و مي گيرم

. . .

پری ناز کوچولو

رفتی خونم شده ویرون

دلم از بی کسی خونه

نمی تونه که بخونه

حرف های نگفته مونده

ولی دل باید بدونه

اون که رفته ، دیگه رفته

نمی خوام دیگه بمونه

نمی خوام که باز بیایی

اون چشات و من ببینم

خاطرات باز جون بگیره

باز دوباره من بمیرم

نمی خوام که باز بیایی

توی تاریکیم بسوزی

آخه حیف تو عزیزم که با من ، با من بمونی

عزیزم سرت سلامت

هر جا رفتی ، هر جا هستی

برو که دنیا دو روزه

قلب تو هیچ وقت نسوزه

نازنین این و نخوندم

که تو رو گریون ببینم

الهی برات بمیرم

اشکت رو هیچ وقت نبینم

عزیزم این و می خونم

که دلم آروم بگیره

آخه طفلکی می سوزه

طفلکی بی تو می سوزه

پری ناز کوچولو

نگو قسمتم همین بود

نگو سرنوشت نوشته

سهم من از تو همین بود

عزیزم غمت نباشه

برو که روبرو نوره

برو ما تنها می شینیم

واسه ی عشقت می میریم

از دست رفيقان چه بگويم؟

گله اي نيست ،

گر هم گله اي هست ،

دگر حوصله اي نيست.

 http://www.nakhoda-bakhoda.tk

غصه نخور مسافر ، اينجا ما هم غريبيم

از ديدن نور ماه ، يه عمر بي نصيبيم

فرقي نداره بي تو بهارمون با پاييز

نمی بينی كه شعرام همه شدن غم انگيز

غصه نخور مسافر ، اونجا هوا كه بد نيست

اونجا ولي آسمون ، اشك ريختن هم بلد نيست

غصه نخور مسافر ، فدای قلب تنگت

فدای برق نازت ، اون چشمای قشنگت

غصه نخور مسافر ، تلخ هواي دوری

ولی اين و مي دونم كه تو چقدر صبوری

غصه نخور مسافر ، بازم ميای بزودی

ما رو بگو چه كردی ، از وقتی تو نبودی

غصه نخور مسافر ، غصه اثر نداره

از دل تو می دونم ، هيچكی خبر نداره

غصه نخور مسافر ، رفتيم تو ماه اسفند

ارديبهشت كه ميشه ، تو بر مي گردی بخند

غصه نخور مسافر ، هميشه اينجوری نيست

هميشه كه عزيزم راهت به اين دوری نيست

غصه نخور مگه تو ، كنار دریا نيستی

من چشم به راهت می مونم ، ببين تو تنها نيستی

غصه نخور مسافر ، غصه كار گلها نيست

سفر يه امتحانه ، به جون تو بلا نيست

غصه نخور مسافر

غصه نخور ستاره

در کجای این فضای تنگ بی آواز

من کبوترهای شعرم را دهم پرواز؟

***

اما . . .  بگو کجاست؟

آنجا که ، زیر بال تو - در عالم وجود -

یک دم به کام دل

بالی توان گشود

اشکی توان فشاند

شعری توان سرود.

دل ما اون قدی پارهست

موندنش مرگی دوبارست

آسمون سینه ما ، خیلی وقت بی ستارست

دلم گرفته آسمون ، نمي تونم گريه كنم

شكنجه مي شم از خودم ، نمي تونم شكفه كنم

انگاري كوه غصه ها ، رو سينه من اومده

آخ داره باورم ميشه ، خنده به ما نيومده

دلم گرفته آسمون ، از خودتم خسته ترم

تو روزگار بي كسي ، يه عمر كه در به درم

حتي صداي نفسم ميگه كه توي قفسم

من واسه آتيش زدن يك كوله بار شب بسم

دلم گرفته آسمون ، يكم من و حوصله كن

نگو كه از اون روزگار ، يه خرده كمتر گله كن

من و به بازي مي گيرند ، عقربه هاي ساعتم

برگه تقويم مي كنه ، لحظه به لحظه لعنتم

آهاي زمين يه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا آروم بگيره يه آدم شكسته تن

آخ اگه تو مونده بودی ، دنیا یک جور دیگه بود

کوچه به این قشنگی که همین ترانه میگه بود

بازم دارم بچه میشم ، مثل قدیمای قدیم

مثل همون روزی که ما به این محله اومدیم

دوره هفت سنگ ، سه قاب

دوره شوت یک ضرب تو گل

رقض عزیز تیله ها ، طلوع هفت رنگ یک پل

<< آخ اگه تو مونده بودی ، آخ اگه تو مونده بودی >>

تنهاتر از همیشه ام ، بی تو نمیشه راست نگفت

نمیشه این حقیقت و راحت و بی هراس نگفت

تنهاتر از همیشه ام ، از نفس افتاده ترین

بچه بچه ام هنوز ، ساده تر از ساده ترین

<< آخ اگه تو مونده بودی ، آخ اگه تو مونده بودی >>

رفتی و بی تو ، کوچه اون کوچه آشنا نشد

بی تو محلمون پر از ، صدای بچه ها نشد

تنها منم که کوچه رو مثل قدیما دوست دارم

منم که چهار شنبه سوری فشفشه بیرون میارم

آخ اگه تو مونده بودی ، دنیا یک جور دیگه بود

کوچه به این قشنگی که همین ترانه میگه بود

 خاطرت آید که آن شب از جنگل ها گذشتیم

بر تن سرد درختان یادگاری می نوشتیم

***

با من اندوه جدایی نمی دانی چه ها کرد

نفرین به دست سرنوست ، تو را از من جدا کرد

***

بی تو بر روی لبانم بوسه پژمرده گشته

بی تو از این زندگانی قلبم آزرده گشته

***

بی تو ای دنیای شادی ، دلم دریای درد است

چون کبوتر های غمگین ، نگاهم مات و سرد است

***

ای دلت دریاچه نور ، گر دلم را شکستی

خاطراتم را به یاد آر ، هر جا بی من نشستی 

هر جا بی من نشستی

***

زمان در خواب و دريا قصه پرداز

خيالم در بلندي هاي پرواز

ز تلخي هاي پايان ، مي رسيم

به شيريني شگفتي هاي آغاز !

صدای تیر ربود از دهان ، کلامم را

ستاره پرپر شد !

نسیم از نفس افتاد !

رنگ ماه پرید . . .

دگر کجا ببرم حرف نا تمامم را ؟

بي تو، مهتاب‌شبي، باز از آن كوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم.

در نهانخانة جانم، گل ياد تو، درخشيد

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد:

يادم آمد كه شبي باهم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم.

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.

من همه، محو تماشاي نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشة ماه فروريخته در آب

شاخه‌ها  دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد، تو به من گفتي:

-        ” از اين عشق حذر كن!

لحظه‌اي چند بر اين آب نظر كن،

آب، آيينة عشق گذران است،

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،

باش فردا، كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

روز اول، كه دل من به تمناي تو پر زد،

چون كبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم ...“

باز گفتم كه : ” تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم! “

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب، نالة تلخي زد و بگريخت ...

اشك در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد كه : دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم.

نگسستم، نرميدم.

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌هاي دگر هم،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم ...

بي تو، اما، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

 Download آهنگ این متن با صدای شازده

با قلم می گویم:

ای همزاد ، هی همراه ، ای هم سر نوشت

هر دومان حیران بازی های دوران های زشت.

شعرهایم را نوشتی ، دست خوش ؛

اشک هایم را کجا خواهی نوشت ؟

       ای شب آخر ز سر واکن مرا

       محو در لبخند فردا کن مرا.

       عمر رویاهای دنیایی گذشت

       رنگ دنیاهای رویا کن مرا.

       مشت خاکی ماند از من در جهان

       با ادب ، تقدیم دنیا کن مرا.

      از گِلِ من گُل نمی روید به باغ

      تا تو را گویم تماشا کن مرا.

      صد هزاران سال دیگر ، یک بهار

      بوته ای ، برگی ، به صحرا کن مرا !

      گم شدن در تیرگی ها نارواست

      پرتو یادی به دل ها کن مرا.

      تار و پودم ذرّه ذرّه مهر بود

      هر کجا مهر است پیدا کن مرا !

می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی

می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

 

               تو قصه دنبالت بودم

            تو این  کتاب و اون کتاب

             من خودم و به خواب زدم

              بلکه ببینمت تو خواب

                نجستمت ، ندیدمت

               یه سر به نقاشی زدم

             جات خالی بود رو برگ گل

              گفتم واسه اینکه خزون

               نباشه وقت مرگ  گل

               رو برگ گل  کشیدمت

               یه لحظه تو خیال خود

                بنده بی حیا شدم

              بلکه تو رو پیدا کنم

               کفر نباشه خدا شدم

                دوباره آفریدمت

              نازپری ها تو قصه ها

               میشن عروس شازه ها

              زد به سرم شازده بشم

           می خوای بخواه ، می خوای نخواه

               واسه خودم دزدیدمت

به هیچ بهونه ای تو رو ، من دیگه از دست نمیدم

      به قیمت سال های سال ، گریه و زاری دلم

              من از خدا خریدمت

             شازده شازده ها شدم

               آدم قصه ها شدم

               جایی رسید جسارتم

             که تو خیال ، خدا شدم

                      ولی

 می ارزید          ،        می دیدمت

                 دوست ندارم که هیچ وقت دیگه تو رو ببینم

                 خیال نکن بعد از این به پای تو می شینم

                 من و بگو می گفتم تو تنها تکیه گاهی

                 بین همه آدما تو پاک و بی گناهی

                 من توی دنیای خود عالمی با تو ساختم

                 اون رو به پات گذاشتم غافل از این که باختم

                 حرفی دیگه نمونده آخر خط همین جاست

                 برو واسه همیشه جواب تو با خداست

                 می خوام این رو بدونی قصه ما تموم شد

                 فقط دلم می سوزه که زندگیم حروم شد

                 آتیش زدی خونم رو , خونت آتیش بگیره

                 ببین چه کردی که دل , دلش می خواد بمیره

                 می خوام این رو بدونی قصه ما تموم شد

                 فقط دلم می سوزه که زندگیم حروم شد

                    اینم آهنگش ==> Download

 میونه چندتا اتاقک

 سوت و کور

 خسته و خاموش

 یه نفر نشسته تنها

 انگاری شده فراموش

 دو تا چشم , بارون نم نم

 میزنه به روی گونه

 چقدر این دل غصّه داره 

 آخ فقط خدا میدونه

 لحظه ها آسته و آسته

 دست غم پاشون و بسته

 صدای خرده جواهر

 یه نفر دلش شکسته

 تو دلت یه قصر تاریک

 چند نفر شادن و مستن

 انگاری خبر ندارن

 دل پیرا رو شکستن

 اونا اون پیر رو روندن

 فکر حالش و نکردن

 ندیدن پیرای خسته

 توی خلوت گریه کردن

 از سوی همون اتاقک

 قاصدک خبر میاره

 یه نفر داره می میره

 تنها , این چه روزگاره

 کی دلش این همه سنگه

 که اونو گذاشته رفته

 خیلی ساله , خیلی وقته

 نه یکی دو روز و هفته

 مگه رفته از تو یادش

 تنها همدمش تو بودی

 کوه پر صبر و صمیمی

 واسه گریه هاش تو بودی

 توی این روزها عزیزم

 منتظر باش بر میگرده

 کوره داغ جدایی

 دیگه خاموشه و سرده

 باز میاد پیشت , گل تو

 سر به زیر و پر خجالت

 اما انقدر تو بزرگی

 نداری هیچی شکایت

 اون دو تا چشمای خسته

 واسه ما چراغ راه

 ما میخوایم همیشه باشیم

       باصفا خدا گواه .

 اینم آهنگ این متن ,  توصیه می کنم حتمآ Download کنید.

 من پذیرفتم شکست خویش را

 پندهای عقل دوراندیش را

 من پذیرفتم که عشق افسانه است

 این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

 با فراموشی هم آغوشت کنم

 گر جه تو تنها تر از من می روی

 آرزو دارم ولی عاشق شوی

 آرزو دارم بفهمی درد را

 تلخی برخوردهای سرد را

 تو كه رفتي ، من هم رفتم

 من رفتم اما به سرزمين دلتنگي

 رفتم و روي زمين ترك خورده ي سرزمين دلتنگي قدم زدم 

 در آنجا هيچ چيز نبود

 جز  سنگ  ، خاك وتنهايي

 خسته شدم ، روي يكي از آن سنگها نشستم

 دلم گرفته بود

 حال و هوايم ابري بود

 رعد و برق هق هق بود كه ابرها چشمانم را بهاري كردند

 باران بهاریم روي گونه هایم جاري شد

 روي خاك ريخت و در لاي ترك هاي زمين گم شد

 مي دانم كه اشكهايم تا اعماق زمين خواهند رفت

 مي دانم كه به پاي بوته رزي خواهد رسيد

 مي دانم كه قطره هاي اشكم در قلب گل رز جوانه خواهد زد

 تا يك روزي به دست تو برسد

 و آن لحظه ايست كه تو هم دلتنگ خواهي شد

 شايد در سرزمين دلتنگي «‌ يكي شدن »‌‌‌‌ را تجربه كنيم .

                           با تشکر از  دوست خوبم نصیبا  که این متن رو در اختیار من قرار داد.

عمرتون ۱۰۰ شب یلدا"

                                _{دلتون قد یه دریا"} 

                                                        ^{توی این شبهای سرما"} 

                                                                                         یادتون همیشه با ما.