میونه چندتا اتاقک

 سوت و کور

 خسته و خاموش

 یه نفر نشسته تنها

 انگاری شده فراموش

 دو تا چشم , بارون نم نم

 میزنه به روی گونه

 چقدر این دل غصّه داره 

 آخ فقط خدا میدونه

 لحظه ها آسته و آسته

 دست غم پاشون و بسته

 صدای خرده جواهر

 یه نفر دلش شکسته

 تو دلت یه قصر تاریک

 چند نفر شادن و مستن

 انگاری خبر ندارن

 دل پیرا رو شکستن

 اونا اون پیر رو روندن

 فکر حالش و نکردن

 ندیدن پیرای خسته

 توی خلوت گریه کردن

 از سوی همون اتاقک

 قاصدک خبر میاره

 یه نفر داره می میره

 تنها , این چه روزگاره

 کی دلش این همه سنگه

 که اونو گذاشته رفته

 خیلی ساله , خیلی وقته

 نه یکی دو روز و هفته

 مگه رفته از تو یادش

 تنها همدمش تو بودی

 کوه پر صبر و صمیمی

 واسه گریه هاش تو بودی

 توی این روزها عزیزم

 منتظر باش بر میگرده

 کوره داغ جدایی

 دیگه خاموشه و سرده

 باز میاد پیشت , گل تو

 سر به زیر و پر خجالت

 اما انقدر تو بزرگی

 نداری هیچی شکایت

 اون دو تا چشمای خسته

 واسه ما چراغ راه

 ما میخوایم همیشه باشیم

       باصفا خدا گواه .

 اینم آهنگ این متن ,  توصیه می کنم حتمآ Download کنید.

 من پذیرفتم شکست خویش را

 پندهای عقل دوراندیش را

 من پذیرفتم که عشق افسانه است

 این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

 با فراموشی هم آغوشت کنم

 گر جه تو تنها تر از من می روی

 آرزو دارم ولی عاشق شوی

 آرزو دارم بفهمی درد را

 تلخی برخوردهای سرد را